Çocuk suçluluğu, özellikle XX. yüzyıldan itibaren tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de artmıştır. Evrensel bir nitelik taşıyan bu sorunu çözmek ve çocukları korumak amacı ile ulusal ve uluslararası alanda çeşitli politikalar geliştirilmeye başlanmıştır. Bunlardan birisi de çocuklar hakkında uygulanma niteliğine sahip yaptırımların çeşitlendirilmesi olmuştur. Zira çocuk suçluluğu alanında yapılan araştırmalar, ceza yaptırımının çocukların suç işleme eğilimlerini azaltmadığını göstermiştir. Buna bağlı olarak, Türk hukuk sisteminde de ceza yaptırımı dışında "çocuklara özgü güvenlik tedbirleri" adı altında ayrı bir yaptırım türü öngörülmüştür. Çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine ve tedbirlerin muhakeme usulüne ilişkin hükümler çok çeşitli kanunlarda ve yönetmeliklerde dağınık şekilde düzenlenmiştir. Mevzuatta yer alan bu düzenlemelere bakıldığında; hükümler arasında bazı çelişkiler ile belirsizliklerin bulunduğu, tedbirlerin uygulama alanının sınırlı ve içerik olarak da çocukları topluma yeniden kazandırmak bakımından yetersiz olduğu görülmüştür.

Bu çalışmada çocuk adalet sisteminin temel ilkeleri ve ögeleri ile çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin karşılaştırmalı hukuktaki yeri üzerinde durulmuştur. Ayrıca tedbirlerin Türk hukukundaki amacı, çeşitleri, uygulanma şartları, muhakeme usulü ve infazı ile hakkında tedbir kararı verilebilecek çocuklara ilişkin bilgilere yer verilmiş ve mevcut düzenlemeleri iyileştirmeye yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.